سار : نيم فرسخ مشرقى « دوزه » است . سرقل آباد : 3 فرسخ مشرقى « دوزه » است . شاغان : 2 فرسخ ميانه جنوب و مشرق « دوزه » است . شلدان : 2 فرسخ بيشتر جنوب « دوزه » است . قبه : 4 فرسخ مشرق « دوزه » است . قلاتان : فرسخى كمتر مغربى « دوزه » است . قم آباد : 2 فرسخ مشرقى « دوزه » است . كاكان « 1 » : 1 فرسخ ميانه شمال و مغرب « دوزه » است . كراته « 2 » : 2 فرسخ ميانه شمال و مغرب « دوزه » است . كشكو : نيم فرسخ مشرقى « دوزه » است . گلاكلى : 1 فرسخ و نيم ميانه جنوب و مشرق « دوزه » است . گنبد ترمه « 3 » : 1 فرسخ و نيم ميانه شمال و مشرق « دوزه » است . كنگان « 4 » : فرسخى بيشتر مشرقى « دوزه » است . گودزاغ : فرسخى كمتر مشرقى « دوزه » است . كوشك سرتنگ : 2 فرسخ و نيم مغربى « دوزه » است . كوه مره صيمكان را « كوه نارو » گويند : چهار فرسخ مغربى « دوزه » « 5 » است ، باغهاى انگور ديمى در اين كوه معمور و آباد است . مانيان : 4 فرسخ ميانه جنوب و مشرق « دوزه » است . ماهيتا « 6 » : 1 فرسخ بيشتر ميانه جنوب و مشرق « دوزه » است . مدخون : ملك زرخريد مؤلف فارسنامه است . مزگان : نيم فرسخ ميانه شمال و مغرب « دوزه » است . نوداد : به مسافت كمى مشرق « دوزه » است . همنده : به مسافت كمى جنوب « دوزه » است . يرگ : 3 فرسخ بيشتر ميانه جنوب و مشرق « دوزه » است . [ 41 ] - بلوك عباسى « 7 » ناحيه وسيعى از گرمسيرات فارس ، ميانه جنوب و مشرق شيراز است و هواى آن از همه بلوكات فارس گرمتر است . درخت انبه و موز و چلغوزه و تمر هندى و نخل و ليمو و نارنج و

--> ( 1 ) . ( كاكون ) . كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ج 2 ، ص 312 . ( 2 ) . ( كراده ) . كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ج 2 ، ص 312 . ( 3 ) . ( ترمه ) . كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ج 2 ، ص 312 . ( 4 ) . ( كندنجان ؟ ) . كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ج 2 ، ص 312 . ( 5 ) . در متن : ( دوز ) . ( 6 ) . ( محيطات ، محيط ) . كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور . ج 2 ، ص 312 . ( 7 ) . براى اطلاع بيشتر رجوع شود به كتاب آثار شهرهاى خليج فارس ، اقتدارى ، ص 536 تا 570 .